Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Stephen King. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Stephen King. Pokaż wszystkie posty

sobota, 19 kwietnia 2014

Stephen King - Christine

Tytuł: Christine
Autor: Stephen King
Liczba stron: 638 (pocket)
Wydawnictwo: Prószyński i S - ka
Źródło okładki: http://lubimyczytac.pl



Dennis i Arnie to dwóch przyjaciół, którzy pomimo całkowicie odmiennych charakterów doskonale się uzupełniają. Pewnego dnia Arnie widzi samochód, którzy jest zwykłym rdzewiejącym rupieciem. Nieokreślona moc przyciąga chłopaka i Arnie jest zdeterminowany aby przywrócić Christine - bo tak nazywa ją właściciel, LeBay - dawną świetność. Samochód ogromnie zmienia Arniego - oddala się od rodziny, Dennisa i swojej pięknej dziewczyny. Liczy się tylko Christine i Arnie nawet nie chce słyszeć o tym, aby się jej pozbyć. Nieoczekiwanie ginie kilku wrogów Arniego. Jak wynika z policyjnych ustaleń, zostali oni zabici przez samochód... 

Christine to zdecydowanie najważniejsza bohaterka tej powieści. "Ona", bo Christine jest określana żeńskimi cechami, mimo, że jest samochodem. Nie jest zwykłym pojazdem, jaki jest widywany codziennie, jaki jeździ po drogach - Christine niesie bowiem śmierć. King nakreślił to w mistrzowski sposób. Auto autentycznie wzbudza w czytelniku pewien niepokój i jestem przekonana, że gdybym zobaczyła gdzieś takiego plymoutha, to uciekałabym najdalej gdzie się da. 

Bardzo dużo czasu minęło, zanim wciągnęłam się w tą powieść, ale gdy już to nastąpiło, to z niepokojem poznawałam wyczyny Christine i jej destrukcyjny wpływ na Arniego. Chłopak przejął wiele cech, które czyniły go gorszym człowiekiem, skłonnym do nieprzewidzianych zachowań. Nie słuchał głosów przyjaciół i rodziny, którzy próbowali go ostrzec przed autem, które samo się regeneruje, a licznik cofa się z każdym przejechanym kilometrem. 

"Christine" to powieść z dobrą, ciekawą fabułą, rewelacyjnym rozwinięciem i mocnym zakończeniem. Stephen King stworzył odpowiedni klimat, dzięki czemu możemy śmiało cofnąć się do roku, w którym rozgrywa się historia Arniego. Zdecydowanie warto się zapoznać z tą powieścią :)

Moja ocena: 7,5/10

niedziela, 28 kwietnia 2013

Stephen King, Nancy A. Collins, F. Paul Wilson, Joe Hill i inni - Jest legendą. Antologia w hołdzie Richardowi Mathesonowi

Tytuł: Jest legendą. Antologia w hołdzie Richardowi Mathesonowi
Autor: Stephen King, Nancy A. Collins, F. Paul Wilson, Joe Hill i inni
Wydawnictwo: SQN
Liczba stron: 368
Źródło okładki: http://lubimyczytac.pl/



Z antologiami bywa różnie. Jedni lubią takie krótkie formy, inni wolą pełnowymiarowe treści, w których możemy dobrze poznać bohaterów i dłużej być w centrum wydarzeń. Rzadko sięgam po tego typu publikacje, ale "światowa czołówka twórców literatury grozy" skutecznie przekonała mnie do tego, że ten zbiór opowiadań po prostu MUSZĘ przeczytać. 

16 autorów, 15 opowiadań, 368 stron grozy. Tak być powinno i na to się nastawiałam. W rzeczywistości nie każde z nich spełniło moje oczekiwania i kilka tekstów po prostu mnie znudziło. Na szczęście przeważająca część autorów stanęła na wysokości zadania, napisała naprawdę rewelacyjne, trzymające w napięciu opowiadania. I właśnie tutaj kilka z nich chcę Wam krótko streścić.

Nancy A. Collins napisała zdecydowanie najlepsze, najciekawsze, najbardziej przerażające opowiadanie z całego zbioru. "Powrót do Piekielnego Domu" to upiorna opowieść o grupie badaczy domu Belasców, w którym rozgrywały się perwersyjne wydarzenia. Autentycznie się bałam tego co za chwilę może się wydarzyć, odczuwałam strach towarzyszący bohaterom, więc jestem bardzo usatysfakcjonowana :).

W fenomenalnym opowiadaniu "Zdobycz" akcja toczy się wokół psychopatycznej laleczki Zuni. Joe R. Lansdale się postarał, wizja krwiożerczej zabawki biegającej po domu za swoim właścicielem, ich walka, no i zakończenie - mistrzostwo.

Thomas F. Monteleone i jego "Pamiętnik Louise Carey" to historia człowieka, który zaczął się w bardzo szybkim tempie zmniejszać. Opowiadanie jest pisane z perspektywy jego żony. Kobieta nie współczuje mężowi, raczej śmieje się z jego przypadłości.

Kolejnym interesującym opowiadaniem jest "Wezwany". F. Paul Wilson stworzył kontynuację losów głównego bohatera, którego pasją było uprzykrzanie życia swoim sąsiadom. Nieoczekiwanie okazuje się, że ktoś odkrył jego upodobania i próbuje popsuć mu szyki...

Wyżej wymienione opowiadania najbardziej przypadły mi do gustu, aczkolwiek całą antologię warto przeczytać. Teksty są tak różnorodne, że każdy znajdzie coś dla siebie :).

Do plusów wydania należy zdecydowanie to, że każde opowiadanie jest poprzedzone krótkim wstępem, zapowiadającym czytelnikowi, do którego z dzieł Mathesona będzie się ono odnosić. Jest to ogromne ułatwienie dla każdego, kto chce się zapoznać z inspiracją tych niezwykłych opowiadań. Na 100% będę jedną z osób, które po przeczytaniu "Jest legendą" sięgnie do twórczości Mathesona i mam nadzieję się nią zachwyci :).


Powieść przeczytałam i zrecenzowałam dzięki



Fakt ten nie wpływa na moją obiektywność i ocenę

czwartek, 25 października 2012

Stephen King - Dallas'63

Tytuł: Dallas'63
Autor: Stephen King
Wydawnictwo: Prószyński i S - ka
Liczba stron: 857
Źródło okładki: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/114884/dallas-63


O Stephenie Kingu każdy mniej lub bardziej zapalony czytelnik słyszał chociaż raz. Nieustanne akcje promocyjne i informacje na blogach sprawiają, że coraz bardziej ten autor do mnie przemawia. "Dallas'63" kusiła mnie od czasu, kiedy zakładałam bloga, ale zawsze coś stawało na przeszkodzie żeby się z nią zapoznać. Przeczytałam ją i dzisiaj, kiedy przemyślałam ją sobie na dobre, postaram się Wam przekazać moją opinię.

Głównym bohaterem powieści jest Jake Epping. W jego życiu nie układa się najlepiej: żona alkoholiczka postanawia się z nim rozwieść, kariera nauczyciela angielskiego to głównie nauczanie młodzieży, która jest obojętna na przekazywane treści. Pewnego dnia Al, właściciel knajpy wyjawia Jake'owi tajemnicę: na zapleczu jest portal, który przenosi do roku 1958. W związku z tym, chorujący na raka Al postanawia powierzyć misję przedostania się do lat 50. i uratowania życia prezydentowi Kennedy'emu młodszemu koledze. Jake, jako George Amberson zaczyna misję zmieniania przeszłości... Zadanie powstrzymania zamachowcy wydaje się proste, ale Amberson spotyka na swojej drodze kolejne przeciwności. Czy uda mu się uniemożliwić zamach na prezydenta, ocalić życie dziewczynce postrzelonej w lesie i rodzinie skatowanej przez nieobliczalnego ojca? 

No cóż,jest to moje już piąte spotkanie z twórczością Kinga, więc mogę co nieco stwierdzić na temat jego stylu, kreowania bohaterów i stopniowania napięcia. "Dallas'63" jest powieścią na bardzo wysokim poziomie, doskonale pasującą do tego, co wyobrażamy sobie o Stephenie Kingu. Liczymy na dobrze spędzony czas przy lekturze i absolutnie się nie zawiedziemy. 

Książka do cienkich nie należy, więc początkowo trochę przerażała mnie liczba stron. Wbrew pozorom, zakładka bardzo szybko lądowała na kolejnych stronach :). Pierwszoosobowa narracja jest prowadzona przez Jake w sposób świadomy, bohater zwraca się czasami do czytelnika. Pomaga nam to poczuć się przyjacielem, który słucha tej historii od głównego świadka i uczestnika wydarzeń. Dzięki temu możemy również bardzo dokładnie wgłębić się w psychikę Jake'a Eppinga, co dodaje walorów tej powieści. 

Co do wydania to wydawnictwo Prószyński i S - ka jak zwykle się postarało, książka jest dopracowana stylistycznie i ortograficznie, dzięki czemu czyta się ją zdecydowanie lepiej. Tekst jest podzielony na długie rozdziały wyznaczające najważniejsze części akcji. 

Bardzo trudno jest mi zaklasyfikować powieść do jakiejś grupy lub gatunku. Przeczytać ją może każdy, komu niestraszna jest grubość książki. Fani mrocznego strachu i grozy mogą znaleźć ulubione elementy w tej pozycji. Wątek romantyczny jest idealnie wyważony, nie jest go ani za dużo, ani za mało. Miłość George'a/Jake'a i Sadie jest dobrym tłem dla misji bohatera, nie dominuje lecz jest dla niego bardzo ważna. Nawet osoby lubiące biografie się nie zawiodą, gdyż pojawiają się odwołania do autentycznych postaci: prezydenta Kennedy'ego i jego zabójcy Oswalda.

Mnie osobiście książka porwała, razem z Eppingiem cofałam się do schyłku lat 50. i towarzyszyłam mu w jego niecodziennej misji. To wielka rzecz, kiedy autor potrafi w taki sposób zmanipulować (oczywiście w pozytywny sposób) czytelnika żeby wczuł się w dużym stopniu w akcję.
Po przeczytaniu tej powieści w naszej głowie kłębią się przeróżne pytania: czy warto cofnąć czas i zmienić bieg historii? Czy los jest nieubłagany i nie da się go zlekceważyć? Co by było gdyby...? Te pytania zostają otwarte, każdy musi sam sobie na nie odpowiedzieć.

Moja ocena: 10/10

wtorek, 18 września 2012

Stephen King - Komórka

Tytuł: Komórka
Autor: Stephen King
Wydawnictwo: Albatros
Liczba stron: 427



"Jeżeli chcesz przeżyć - nie odbieraj telefonu..."

Czy jest ktoś, kto ani razu nie słyszał o takim autorze jak Stephen King? Dla przypomnienia powiem, że jest on jednym z najsłynniejszych twórców horrorów. Jest on również autorem wielu powieści, które zachwycają rzesze czytelników na całym świecie. Autor wyrobił sobie coś w rodzaju marki głoszącej, że to co napisał musi być naprawdę dobrą historią. Do tej pory miałam okazję czytać zaledwie dwie powieści Kinga: "Zieloną milę" i "Śmierć Jacka Hamiltona". Uznałam jednak, że warto byłoby zapoznać się również z innymi jego utworami, więc sięgnęłam po "Komórkę".

Akcja powieści rozpoczyna się pierwszego października. Właśnie tego dnia młody rysownik, Clay podpisuje dobry kontrakt i śpieszy się do domu z prezentami dla syna i żony, z którą jest w separacji. Mężczyzna zatrzymuje się przy budce z lodami i nagle zaczynają dziać się dziwne rzeczy: wszyscy ludzie, którzy w tym czasie rozmawiali przez telefon komórkowy wpadają w szał, atakują ludzi wokół, zmieniają się w bestie. Z nieba spadają samoloty, wybuchają stacje benzynowe, a na wszystkich tych, którzy nie dostali niszczącego sygnału pada strach. Clay wpada w popłoch, boi się o syna, który mógł również skorzystać ze swojej komórki. Clay, wraz z napotkanymi "normalnymi": Tomem, Alice, Jordanem, a następnie również Rayem, Danem i Denise rozpoczyna walkę z telefonicznymi szaleńcami. Dla rysownika będzie to walka bardzo osobista, gdyż chce przedrzeć się przez ludzi ogarniętych "Pulsem" i odnaleźć ukochanego syna. Okazuje się, że jest miejsce, gdzie grupka bohaterów mogłaby się ukryć: w centrum stanu Maine jest obszar, na którym telefony komórkowe nie działają. Tylko czy uda się tam dostać zanim istoty ogarnięte szałem przejdą ostateczną przemianę?

W powieści ukazany jest obraz czegoś na kształt końca świata: ludzie wpadający w szał, niszczący siebie i wszystkich wokół. Jedynie nieliczna grupa ma szansę zachować normalność żyjąc i przemieszczając się nocami, podczas "odpoczynku" szaleńców. Jest to również ciekawy sposób ukazania tego, jak ogromne spustoszenie zrobiłby taki atak na telefony komórkowe. W czasach, kiedy większość ludzi posiada komórki i używa ich bardzo często wysłanie "Pulsu" zniszczyłoby całkowicie cywilizację.

Autor potrafi zaciekawić czytelnika, jednak w moim przypadku nie odczuwałam jakiegokolwiek poziomu horroru i strachu, jakiego się spodziewałam. Akurat w tej kwestii Stephen King niestety mnie nieco zawiódł. Pisarze nie dał mi wczuć się w klimat, nie boję się po przeczytaniu tej lektury odebrać telefonu, nie skłoniła mnie ona do refleksji co by było gdyby nagle została zerwana łączność, komunikacja, a na ulicach rozpętał się chaos.

Co mi się podobało? Wykreowanie bohaterów. Mimo różnic wiekowych, odmiennych charakterów potrafią stworzyć grupę, w której "jeden za wszystkich, wszyscy za jednego" jest podstawą działania. Z dnia na dzień są ze sobą coraz bardziej zżyci, rozumieją się coraz lepiej. Na uwagę zasługuje młodsze pokolenie czyli Alice i Jordan. Mimo, że są bardzo młodzi cechują się odwagą, dużą inteligencją i nadzwyczajnym opanowaniem. Co prawda zdarzały im się chwile załamania i zwątpienia, ale która piętnastolatka czy dwunastolatek w obliczu takiego wydarzenia zachowywaliby cały czas zimną krew?

Wątek katastroficzny jest dosyć często wykorzystywanym motywem w literaturze, ale do tej pory nie spotkałam się z koncepcją podobną do tej, którą wymyślił Stephen King. Pomysł dobry, ale w całokształcie zabrakło grozy i napięcia, przez co książka staje się tak naprawdę średnią pozycją. Jaki z tego wniosek? Nie zawsze to, co jest twórczością znanego i cenionego autora musi być wychwalane, gdyż nawet mistrzom swojego gatunku zdarzają się gorsze powieści. Na szczęście King stworzył ciekawe postacie, dzięki czemu książka w jakiś sposób została "uratowana". Napewno będę jeszcze sięgała po inne horrory Stephena Kinga, gdyż wierzę, że w jego dorobku pisarskim są naprawdę świetne pozycje.

Moja ocena: 5/10