Cześć :)
Wczoraj było podsumowanie najlepszych i najbardziej rozczarowujących książek roku, dzisiaj chcę Wam pokazać co przeczytałam w grudniu :)
1. Charlotte Bronte - Villette - 684 str. recenzja
2. Eryk Ostrowski - Charlotte Bronte i jej siostry śpiące - 610 str. recenzja
3. Eve Edwards - Demony miłości - 357 str. recenzja
4. Adrian Kuszpit - Morderca z Whitechapel - 264 str. recenzja
5. Jonathan Holt - Carnivia. Bluźnierstwo - 399 str. recenzja
6. Kerstin Gier - Czerwień rubinu (audiobook) recenzja
7. Magdalena Kempna - Przebudzenia doktora Sorena - 337 str. recenzja
8. Matthew Quick - Poradnik pozytywnego myślenia - 374 str. recenzja
9. Isabelle Lafleche - Kocham Paryż - 347 str. recenzja
10. Małgorzata Maj - Weronika zmienia zdanie - 525 str. recenzja
11. Peter Higgins - Czerwony golem - 335 str. recenzja
12. Paweł Piotrowicz - Kazimierz Kaczor. Nie tylko polskie drogi - 312 str. recenzja
13. Joanna Sałyga - Chustka - 400 str. recenzja
14. Elżbieta Cherezińska - Korona śniegu i krwi - 736 str.
Łącznie przeczytałam 5680 stron, czyli 183 strony dziennie :).
Najlepsza książka: Chustka, Weronika zmienia zdanie, Korona śniegu i krwi
Najgorsza książka (a właściwie rozczarowanie): Poradnik pozytywnego myślenia
Rok kończymy z liczbą 174 obserwatorów, dziękuję :)).
Nie przedłużając: życzę Wam najwspanialszego sylwestra, bez względu na to gdzie będziecie go spędzać niech będzie naprawdę udany :).
wtorek, 31 grudnia 2013
poniedziałek, 30 grudnia 2013
Top 15 - najlepsze książki przeczytane w 2013 roku
Cześć :)
Dzisiaj, z racji że mamy przedostatni dzień w roku chciałabym zaprezentować Wam 15 najlepszych książek, jakie w tym roku przeczytałam. Ciężko będzie mi wybrać, bo przeczytałam około 170 książek w tym roku, a naprawdę kiepskich nie było zbyt dużo. Kolejność przypadkowa.
1. Elżbieta Cherezińska - Legion
2. Hanna Kowalewska - Góra śpiących węży
3. Mira Grant - Przegląd Końca Świata. Deadline
4. John Green - Szukając Alaski
5. John Green - Gwiazd naszych wina
6. Clint Hill, Lisa McCubbin - Pani Kennedy i ja
7. Anne Bronte - Lokatorka Wildfell Hall
8. C.S. Lewis - Smutek
9. Charlotte Bronte - Jane Eyre. Autobiografia
10. Conor Grennan - Mali książęta
11. Artur Barciś, Marzanna Graff - Rozmowy bez retuszu
12. Eve Edwards - Demony miłości
13. Katarzyna Szelenbaum - Wielki Północny Ocean
14. Tomasz Sekielski - Sejf
15. Joanna Sałyga - Chustka
Największymi rozczarowaniami okazały się:
1. Matthew Quick - Poradnik pozytywnego myślenia
2. Bjorn B. Jakobsson - Na końcu drogi
Dzisiaj, z racji że mamy przedostatni dzień w roku chciałabym zaprezentować Wam 15 najlepszych książek, jakie w tym roku przeczytałam. Ciężko będzie mi wybrać, bo przeczytałam około 170 książek w tym roku, a naprawdę kiepskich nie było zbyt dużo. Kolejność przypadkowa.
1. Elżbieta Cherezińska - Legion
2. Hanna Kowalewska - Góra śpiących węży
3. Mira Grant - Przegląd Końca Świata. Deadline
4. John Green - Szukając Alaski
5. John Green - Gwiazd naszych wina
6. Clint Hill, Lisa McCubbin - Pani Kennedy i ja
7. Anne Bronte - Lokatorka Wildfell Hall
8. C.S. Lewis - Smutek
9. Charlotte Bronte - Jane Eyre. Autobiografia
10. Conor Grennan - Mali książęta
11. Artur Barciś, Marzanna Graff - Rozmowy bez retuszu
12. Eve Edwards - Demony miłości
13. Katarzyna Szelenbaum - Wielki Północny Ocean
14. Tomasz Sekielski - Sejf
15. Joanna Sałyga - Chustka
Największymi rozczarowaniami okazały się:
1. Matthew Quick - Poradnik pozytywnego myślenia
2. Bjorn B. Jakobsson - Na końcu drogi
3. Kaui Hart Hemmings - Spadkobiercy
4. John Verdon - Wyliczanka
5. Przemysław Borkowski - Hotel Zaświat
6. Charlaine Harris - Czysta jak łza
A jakie są Wasze najlepsze i najsłabsze książki przeczytane w 2013 roku? Coś nam się pokrywa? :)
niedziela, 29 grudnia 2013
Joanna Sałyga - Chustka
Tytuł: Chustka
Autor: Joanna Sałyga
Liczba stron: 400
Wydawnictwo: Znak
Źródło okładki: http://www.dobreksiazki.pl
Fakt ten nie wpływa na moją ocenę
Autor: Joanna Sałyga
Liczba stron: 400
Wydawnictwo: Znak
Źródło okładki: http://www.dobreksiazki.pl
Chcecie przeczytać książkę, która zmieni Wasze życie? Chcecie poznać historię kobiety, która miała wiele planów i marzeń, zniszczonych przez chorobę? Przedstawiam Wam "Chustkę" Joanny Sałygi.
"Chustka" jest zapisem zmagań Joanny z rakiem, codziennością, życiem, pracą. Forma z bloga została zachowana, więc niektóre myśli są chaotyczne, ale jednocześnie najlepiej oddają to, co autorka chciała przekazać. Początkowo miał to być blog dla Jasia, aby mógł również po śmierci matki czuć, że była obok, że go kochała, że był całym jej światem. Z czasem okazało się, że Joanna Sałyga daje nadzieję innym, że pomaga w walce, że jej przykład daje siłę.
Joanna Sałyga prowadziła bloga, na którego trafiłam tuż po premierze książki i od razu przeczytałam kilkadziesiąt postów. Właściwie od początku czułam do niej podziw i po lekturze "Chustki" nadal się on utrzymuje. Jaką siłę psychiczną musiała mieć, kiedy odbierała coraz to gorsze wyniki badań, kiedy opadała z sił fizycznych i nie była w stanie funkcjonować. Wola walki Chustki była ogromna, bo miała dla kogo walczyć. Niemąż, z którym dopiero zaczynała układać sobie życie, ukochany synek, którego od początku przygotowywała na to, że kiedyś odejdzie, że jest ciężko chora, że może nie doczekać jego dorosłości, mimo że bardzo tego chciała.
Książka zawiera wiele słów, które na długo wryją się w moją pamięć. Słów prostych, pozornie codziennych, ale bardzo szczerych i prawdziwych. Ważnych. Przepełnionych miłością Joanny do najbliższych. Czasami strachem o przyszłość Jasia.
Joanna zmarła ponad rok temu, 29 października. Przeżyła zaledwie 36 lat. Nie napiszę tu, że przegrała walkę z rakiem, bo według mnie wygrała coś znacznie ważniejszego. Mimo świadomości ciężkiej choroby cieszyła się życiem. Wychowywała syna na mądrego i dobrego człowieka, który potrafił, podobnie jak ona, wyrażać swoje własne zdanie. Ofiarowała mu całe morze miłości. Dała wielu osobom siłę i nadzieję.
Jeżeli ktoś ma wątpliwości czy ta książka jest dla niego, to od razu odpowiem: TAK. Polecam ją wszystkim, nie tylko zmagającym się z chorobą własną lub najbliższych. Tym, którzy nie potrafią docenić tego co mają, drobnych radości spotykanych codziennie na swojej drodze.
Moja ocena: 10/10
Książkę przeczytałam i zrecenzowałam dzięki
Fakt ten nie wpływa na moją ocenę
sobota, 28 grudnia 2013
Paweł Piotrowicz - Kazimierz Kaczor. Nie tylko polskie drogi
Tytuł: Kazimierz Kaczor. Nie tylko polskie drogi
Autor: Paweł Piotrowicz, Kazimierz Kaczor
Liczba stron: 312
Wydawnictwo: SQN
Źródło okładki: http://lubimyczytac.pl
Fakt ten nie wpływa na moją ocenę
Autor: Paweł Piotrowicz, Kazimierz Kaczor
Liczba stron: 312
Wydawnictwo: SQN
Źródło okładki: http://lubimyczytac.pl
Jak wszyscy czytelnicy wiedzą, przepadam za biografiami i długimi wywiadami, nawet jeśli ich główny bohater jest postacią, którą znam słabo. Kazimierz Kaczor jest jednak człowiekiem, który zapadł mi w pamięć przez serial emitowany w moim dzieciństwie. Poznajcie senatora ze Złotopolskich :)
Ciężko jest mi wypowiedzieć się o umiejętnościach aktorskich pana Kaczora, gdyż oglądam bardzo mało filmów i seriali. Na słowo innych ludzi wierzę, że jego role były naprawdę kultowe. Muszę przynajmniej te filmowe w najbliższym czasie poznać, bo postać Kazimierza Kaczora bardzo mnie zainteresowała.
Z ciekawostek, o które nigdy bym tego aktora nie podejrzewała: jest maniakiem gier komputerowych. Ale tylko tych logicznych, na myślenie, które nie zawierają bezsensownych elementów. Prowadził nawet własny program dotyczący gier i recenzował ciekawe nowości. Jego pasją jest również żeglarstwo, o którym opowiada w bardzo interesujący sposób. Więcej ciekawostek znajdziecie w książce, którą bardzo Wam polecam!
Duże brawa dla Pawła Piotrowicza, który prowadził wywiad w sposób, który zaciekawiał czytelnika. Stawiał mądre pytania i bardzo wyraźnie widać w nich ogromny szacunek do rozmówcy. Takie książki aż chce się czytać :)
Co jeszcze bardzo mi się podobało? Kazimierz Kaczor nie wyciąga i nie pierze prywatnych brudów. Relacje z byłymi żonami to jego osobista sprawa, podobnie stara się nie rzucać oskarżeń imiennych na ludzi, którzy w jakiś sposób mu podczas kariery zaszkodzili. Dla mnie taki wywiad powinien się opierać właśnie na wspomnieniach a nie wyciąganiu cudzych grzechów sprzed 30 lat.
Książka, jak to zwykle z biografiami bywa zawiera wiele zdjęć z różnych okresów życia aktora, opisanych dodatkowo z jakiego serialu lub filmu jest to kadr. Bardzo ładne wydanie w twardej oprawie będzie świetną lekturą zarówno dla fanów Kurasia, Kotka, Jana Serce czy senatora Złotopolskiego. Dla pokolenia starszego i tego najmłodszego. Dla wszystkich :)
Moja ocena: 8/10
Książkę przeczytałam i zrecenzowałam dzięki
piątek, 27 grudnia 2013
Peter Higgins - Czerwony golem
Tytuł: Czerwony golem
Autor: Peter Higgins
Liczba stron: 335
Wydawnictwo: Muza/Akurat
Źródło okładki: http://lubimyczytac.pl
Książkę przeczytałam i zrecenzowałam dzięki
Fakt ten nie wpływa na moją ocenę
Autor: Peter Higgins
Liczba stron: 335
Wydawnictwo: Muza/Akurat
Źródło okładki: http://lubimyczytac.pl
"Czerwony golem" to kolejny debiut, na jaki ostatnio natrafiłam. Połączenie kilku gatunków, czyli science fiction, fantasy i thrilleru zdecydowanie przyciąga, bo bardzo lubię takie miszmasze.
Główny bohater, śledczy Łom dostaje do wykonania bardzo ważne zadanie, które może zaważyć na jego dalszej karierze i wybić go na wyżyny. Musi odnaleźć Józefa Kantora, jednego z najbardziej niebezpiecznych ludzi w Mirgorodzie. Misja jest niebezpieczna, a w jej realizacji nie może Łomowi nikt pomóc. Nieoczekiwanie na jego drodze staje Marusia, dziewczyna obdarzona niezwykłymi zdolnościami. Autor serwuje nam również Upadłe Anioły, golemy i nadprzyrodzone umiejętności. Do tego bardzo dużo tajemniczości i grozy.
Akcja książki kojarzy mi się z czymś ogromnie ponurym, i co najważniejsze niestety pod kilkoma względami bardzo realnym. Rosja została przedstawiona jako państwo, w którym nie ma sprawiedliwości, panuje totalitaryzm, na każdym kroku czają się niebezpieczeństwa i ograniczenia. Zło jest wszędzie i ta książka jest nim wręcz przesycona.
Czuję niedosyt. Coś nieokreślonego na pewno czeka w kontynuacji powieści Petera Higginsa, może autor zwróci uwagę na nierozwiązane kwestie, wróci do wyjaśnienia tła niektórych wydarzeń z pierwszej części, co zdecydowanie przyczyni się do lepszego zrozumienia (przynajmniej przeze mnie) o co właściwie chodziło w "Czerwonym golemie".
Moja ocena: 5,5/10
Fakt ten nie wpływa na moją ocenę
Subskrybuj:
Posty (Atom)





